Pim
Staat 's morgens als eerste in de werkruimte. Verantwoordelijk voor het uitbenen, de rookkast en alles wat met versvlees te maken heeft.
Een slagerij in Wehl, sinds begin 2025 in nieuwe handen
Pim, Sharon,
en alles wat doorgaat.
Slagerij Derksen heet niet voor niets nog steeds Derksen. We hebben de zaak overgenomen, niet omgegooid. Wat goed liep, loopt door. Wat onze handtekening werd, ontstaat onderweg.
Hoofdstuk 01 — De overname
Begin 2025 zetten we
de sleutel in een
ander slot.
We zijn Pim en Sharon. Ik (Pim) sta sinds m'n zestiende achter een toonbank — eerst bij m'n vader, daarna een paar jaar in Doetinchem en op een groot stuk in Arnhem. Sharon deed de bedrijfskant: cijfers, mensen, planning. Toen Derksen ter overname kwam, hebben we niet zo lang nagedacht.
De zaak heeft een naam, een buurt, een kruidenmelange. Daar gaan we niet mee experimenteren. Wat we wél doen: voorzichtig dingen toevoegen. Een wisselend weekmenu. Wat duidelijkere bordjes over herkomst. En, eindelijk, een fatsoenlijke website.
Hoofdstuk 02 — Het team
Vier mensen,
één toonbank.
Sharon
Doet de winkel, de planning, de catering-offertes en het contact met de boeren in de buurt. Wie belt over een bestelling spreekt meestal haar.
Angelo
Al jaren in dienst bij Derksen. Kent de toonbank zoals een postbode z'n wijk. Z'n droge worst-melange wijkt op één punt af van de standaard — vraag 'm er maar naar.
Annet
Bekend gezicht achter de toonbank. Onthoudt verjaardagen en weet wie het liefst zelf z'n stuk uit de vitrine kiest. Op zaterdag staat ze ook in Didam.
Hoofdstuk 03 — De winkel
Aan de Keppelseweg,
waar het altijd al was.
We zitten op Keppelseweg 9 in Wehl. Hetzelfde pand, dezelfde toonbank, dezelfde rookkast achter. Op dinsdagochtend ruikt de straat naar beuken — dat is geen toeval.
Maandags zijn we dicht (de werkruimte niet — daar wordt klaargemaakt wat dinsdag de toonbank in moet). Voor de rest staat de deur open volgens normale slagers-tijden, zaterdag tot twee uur.
Hoofdstuk 04 — De marktwagen
En verder: elke week
in Didam.
Onze tweede toonbank staat in de historische markthal van Didam. Wekelijks aanwezig, dezelfde producten, hetzelfde personeel — meestal Annet, soms een van ons.
Voor wie liever tussen de kraampjes door inkopen doet, of wie net even niet in de Wehl in de buurt komt. Vraag de marktdagen op via de telefoon of het contactformulier — ze wisselen niet, maar voor de zekerheid noemen we ze niet hier.
“We hebben de zaak niet gekocht om 'm te veranderen. We hebben 'm gekocht omdat-ie al goed was.”